crede-ma cand spun
e atat de intuneric incat nu-mi vad sangele scurs pe cearsaf
si pereti. atat de frig

ca atunci cand am ramas noaptea in lift
cand m-ai prins strans in brate
si teama ti s-a evaporat in aerul moale pe care il respiram
cu buzele lipite. cu mainile lipite
inveliti in aceeasi piele
gaseste-ma si
strange-ma in pumn
pana cand devin mic / putin / inofensiv
pana cand nici tu
n-o sa mai stii unde sunt si n-o sa ma mai simti
ca pe un corp strain



